استقلال به سپاهان میبازد، پرسپولیس به ذوب آهن. استقلال و پرسپولیس در مقابل هم به مساوی از قبل تعیین شده دست مییابند. استقلال به پگاه میبازد، پرسپولیس به استقلال اهواز. ایول. سه هفته است که پرسپولیس و استقلال دارند دقیقن مثل هم نتیجه میگیرند. عجب بلبشویی شده. انتخابهای تستی. ازدواجهای قسطی. حالم بهم خورد از این نتیجه از قصدنی. قصد + بستنی. منچستر و بارسلونا-ام آرزوست.
چکار کنیم نشستیم پای السیدی ۴۲ اینچ و سینمای خانگی باخت خانگی استقلال را حض کردیم. میلاد و نادر میگفتند اصلن امکان ندارد این نتیجه. چهار بر یک باختن استقلال توی آزادی به پگاه. منم به شوخی گفتم احتمالن جلوههای ویژه است. به تنهایی میان دوتا استقلالی داشتم بشگن میزدم و حال میکردم و خبر هم نداشتم چند ساعت بعد قرار است چه اتفاقی بیفتد.
پرسپولیس هم چهار به یک به استقلال اهواز باخت تا حرکت از نو شود. حالا میلاد و نادر داشتند بشگن میزدند. گفتم بچهها بیایم زنگ بزنیم سه تا داف اسمی بیان. ... .
بیخیال دافهای اسمی شدیم. چند لحظه بعد مسخ پدرخوانده فرانسیس کاپولا بودیم. میخواهم پدرخوانده را زیرنویس فارسی کنم. تا حالا به این فکر کردین که پدرخوانده را فقط دوبله فارسی دیدم. دوست دارم صدای جادویی آلپاچینو را بشنوم نه صدای خسرو خسروشاهی را که هم به جای ویجی حرف میزند و هم آلن دلون. میخوام صدای مارلون براندو را بشنوم نه چنگیز جلیلوند را.
بچهها معتقد هستند من باید به عنوان استراتژیست مسائل اسراییل خودم را به مرکز مطالعات استراتژیک جیم الف معرفی کنم. ولی من دوست دارم بازی بارسلونا و منچستر را ببینم توی نیمه نهایی. زنده باد سرالکس. البته اگر اناریها هم ببرند خیالی نیست. به نابودی امپریالیسم کاتالان هم از خودمان هستند.
حواستان هست که چند روز دیگر اسراییل دارد ۶۰مین سالگرد تولدش را جشن میگیرد. آره هموطن تو که روزنامه هممیهن میخوندی چطور حواست نیست. حواس پنچگانه نه، حس ششمت هم نیست. یعنی نفهمیدی چرا این چند روز چند تا پست پشت سر هم با مضمون اسراییل رفتیم.
پس خبر نداری اکونومیست چاپ پاریس یک ویژهنامه رفته و گفته اسراییل رو به زوال است. در سرمقالهی این شماره اکونومیست، گیدون لیشفلد که خودش هم یک یهودی و ساکن اسراییل است پس از برشمردن فهرستی جامع از مشکلات اقتصادی، امنیتی، جمعیتی و سیاسی اسراییل به صراحت نوشته که «برای اولین بار از سال ۱۹۴۸ [سال تاسیس کشور اسراییل] موجودیت اسراییل، حداقل به شکل کشوری صهیونیستی، در خطر است.»
برای تو که هنوز بعد از شصت سال میخواهی حساب یهود و صهیونیسم را از هم جدا کنی. ولی یادت باشد صهیونیسم زاییدهی یهود است. مگر میتوانی بگویی من از یهود متنفرم ولی از یهودی نه. آنها که توهم توطئه (فوبیا) را مطرح میکنند خودشان را به غفلت زدهاند و مشخصن صهیونیست هستند.
برای شناختن صهیونیسم آشنایی با تاریخ اروپا و اندیشههای یهودیت خاخامی - فریسی – صهیونیستی پیشنهاد میشود. البته برای شما که کتابخانهی پر از کتابهای نخوانده دارید و در بازی وبلاگی کتابهای نخوانده شرکت میکنید اصلن توصیه نمیشود.
