روی جلد دیویدی زودیاک نوشته شده است: این فیلمی از سازندهی هفت و فایتکلاپ است. ولی حیف که هیچ اثری از کارگردان آن دو فیلم در زودیاک به چشم نمیآید. جدیدترین اثر دیوید فینچر درباره قتلهای زنجیرهای دهه ۶۰ و ۷۰ در آمریکاست که قاتلش هیچوقت شناخته نشد. با اینکه پلیس تا چند قدمی دستگیری قاتل روانی با مدرکی همچون ساعت مچی زودیاک، شماره کفش، چپدست بودن و حتی شهادت برادرش بر مسائل روانی هم رفت ولی فقط دلیل نخواندن دستخط او با نامههای نوشته شده باعث شد که از لحاظ قانونی دست پلیس کوتاه شود.
میگویند: زودیاک قبل از اینکه فیلم خوبی باشد، نمونه خوبیست برای نشان دادن ضعف قانون، پلیس و جوگیری رسانهها که بسته به موقعیت زمانی، مردم را بازی میدهند و همه چیز بستگی به تاریخ مصرف اخبارشان دارد. ولی این دلیل نمیشود که ما نام کارگردان زودیاک را فراموش کنیم.
دیوید فینچر، یکی از کارگردانهای افسانهای حال حاضر جهان است. که با اولین فیلمش هفت اعتبار فراوانی در میان خورههای هنر هفتم دست و پا کرد. فیلم هفت با بازی مورگان فریمن و برادت پیت یک فیلم فینچری است که علاقهمندان دیوید از آن به عنوان سنگعیار کارهای بعدی او استفاده میکنند.
گیم و فایتکلاپ فیلمهای بعدی دیوید فینچر است. که توانستند به اعتبار وی بیش از پیش بیفزایند. حالا هر چقدر اتاق وحشت و زودیاک نتوانند عطش هوادارانش را سیراب کند. ولی زودیاک در حد و اندازهی کارگردان هفت نیست. نه اینکه داستانش توانایی این کار را نداشته باشد. بلکه این خود فینچر است که نخواسته از هنر فینچری خود در زودیاک استفاده کند.
زودیاک داستان شکستهای بازرس پلیسی به نام دیوید توستی، روزنامهنگاری به نام پل اوری و گری اسمیت کاریکاتوریست روزنامه سانفرانسیسکو کرونیکل است که سال ها در پی کشف حقیقت زودیاک هستند.
قاتل جنایتهای سریالی دهه 60 و 70 آمریکا مشهور به زودیاک. که به زبان رمز برای روزنامه سانفرانسیسکو نامه مینویسد و جنایتهایش را علنی میکند ولی هیچ ردی از خود باقی نمیگذارد. با اینکه فیلم به صراحت ( چون بر اساس کتاب نوشته شده گری اسمیت ساخته شده ) در مورد زودیاک واقعی اظهار نظر میکند ولی تا به امروز پلیس نتوانسته پرده از راز این جنایتها بردارد.
امضای زودیاک در پای هر قتل
فیلم دیالوگمحور دیوید فینچر برخلاف هفت هیچ تلاشی برای فلسفی شدن نمیکند دیگر نه از دانته خبری هست و نه از افسانههای کانتر بوری. زودیاک قرار است فیلم شلوغی باشد که هرکس تکهای از داستان را پیش میبرد. دیوید فینچر روزی گفته بود: من میخواهم جایی میان هیچکاک و کوبریک باشم. اگر با هفت هر دو بود، ولی در زودیاک فقط هیچکاک است. زودیاک با اینکه به پای هفت و فایت کلاب نمیرسد ولی باز ارزش دیدن دارد. به خصوص آن سکانس حضور پلیس در خانه زودیاک. که بیشک یک سکانس واقعی فینچری است.
حالا که شما به انتهای این پست رسیدید، قاتل روانی معروف به زودیاک سرمست از اینکه دیوید فینچر فیلمی سه ساعته دربارهی او ساخته خیلی خوشحال است. شاید دارد طعمهی بعدیاش را بعد از ۳۰ سال انتخاب میکند.
| لينک ثابت | جمعه بیست و ششم مرداد 1386ساعت 13:34
|
